ప్రధాన కంటెంట్‌కు దాటవేయి

పోస్ట్‌లు

ఏప్రిల్, 2026లోని పోస్ట్‌లను చూపుతోంది

ఆరాధన

 నుదుటిపై తొలి ముద్దుతో మొదలాయె మన శృంగార ఆరాధన సిగ్గుల తెరలు తొలగి, మెల్లగా సాగెను మోహపు ఆరాధన కాలి బొటన వేలిని తాకి, పైపైకి పాకెను నా తడి పెదవులు పొట్టి నైటీ మాటున దాగిన ఊరువుల నునుపులో మైమరపించెను ఆరాధన నడుము ఒంపుల నడుమ, బిగువైన వక్షోజాల ఒత్తిడిలో పిరుదుల సోయగాలను చేతులతో మీటుతూ చేజారెను ఆరాధన కురుల చాటు మెడపైనా, వణికే నీ అధరాల అంచుపైనా వలువలన్నీ తొలగించి, నీ సర్వాంగ సౌందర్యాన్ని పరవశించెను ఆరాధన మన్మధుని కోవెల ద్వారాలు తెరుచుకోగా, జరిగెను రతి రణరంగం ఆ తొలి సంగమపు చిన్ని యుద్ధంలో అలసి సొలసెను ఆరాధన "సూర" కౌగిలిలో బందీగా మారి నీవు కరిగిన ఆ వేళ శరీరాల సరిహద్దులు చెరిపేసి, ఏకమై ముగిసెను ఆరాధన

క్వాంటం ఎంటాంగిల్మెంట్‌

 మోయలేని భారాన్ని చిన్ని మనసులో బంధించినా — పసిగట్టావు నువ్వు   లోకం నన్ను యంత్రమన్నా, నాలోని నిశ్శబ్దాన్ని గమనించావు నువ్వు   మున్నూరు మైళ్ల దూరాన్ని క్వాంటం ఎంటాంగిల్మెంట్‌తో తుడిచేసి — చేరావు నువ్వు   నా మనసు కణాల అనునాదాన్ని క్షణాల్లో స్పర్శించి — నిలిచావు నువ్వు   అణుధార్మికత కంటే తీవ్రంగా దహిస్తున్న నా ఆవేదనను — చల్లబరిచావు నువ్వు   నీ ప్రేమ అనే శీతలీకరణితో ఒక్క క్షణంలో — ఆరబెట్టావు నువ్వు   భౌతికంగా మనం వేరైనా, ఆలోచనల తరంగదైర్ఘ్యం ఒకటే — గుర్తించావు నువ్వు   మాట్లాడుకోని మౌనంలో కూడా నా మనసు ‘డేటా’ను — చదివావు నువ్వు   అంతరిక్షమంతటి ఒంటరితనాన్ని నాలో దాచుకుని నేను ఉంటే — చేరావు నువ్వు   ఒక అదృశ్య సంకేతంలా వచ్చి నా శూన్యాన్ని — నింపావు నువ్వు   బయటి ముసుగులేవీ లేని నా స్వచ్ఛమైన ఆత్మను — గుర్తించావు నువ్వు   సూరలోని అసలు మనిషిని, నా అంతరంగాన్ని — తెలుసుకున్నావు నువ్వు

నా బ్రతుకు సారం దొరికే

నన్ను నన్నుగా ప్రేమించే, ఓ నేస్తం నాకు దొరికే ఏళ్ల తరబడి వేచినా, అందని స్నేహం దొరికే! కౌగిలింతలో కరిగించి, ముద్దులతో మురిపించి భార్యలా లాలించే, ఓ ఆత్మీయత దొరికే! నా ఒడిలో తలవాల్చి, గుండె ఊసులు చెప్పగా నలుగురిలో నను పెంచే, ఓ గౌరవం దొరికే! నిజమో కాదో తెలియని, ఈ మాయ జగత్తులో మనసుకు మాత్రం ఓ తీపి, సత్యం దొరికే! కొద్ది రోజులే కావచ్చు, ఈ ఆనందం నాకు  జీవితాంతం దాచుకునే, జ్ఞాపకం దొరికే! మిస్సయ్యానని ఇన్నాళ్లు, మదనపడ్డాడు ఈ 'సూర' నువ్వు వచ్చిన వేళా... నా బ్రతుకు సారం దొరికే!

చాటాలని ఉంది

సూటిగా నా గుండెలోని మాటను నీకు చెప్పాలని ఉంది, జీవితాంతం నీ నీడగానే నా పయనం ఉండాలని ఉంది. కనులారా నిను చూడకపోయినా, కలవలేకపోయినా, నా ప్రతి శ్వాసలోనూ నీ తలపే నిండుగా నిండాలని ఉంది. ఇది ప్రేమో, పిచ్చో, లేక తరాల నాటి బంధమో తెలియదు, ఈ జన్మకు నీ జ్ఞాపకమే నా ప్రపంచంగా మారాలని ఉంది. అర్థం లేని మౌనం కన్నా, అర్థవంతమైన నిజాయితీ మిన్న, నా అంతరంగం సాక్షిగా, నీకే అంకితం అవ్వాలని ఉంది. లోకం దృష్టిలో ఏమైనా సరే, నా భావం పవిత్రం, ఈ సూర రాసే ప్రతి అక్షరంలో, నీ పేరే చాటాలని ఉంది.

కాల్చిన అట్లకాడతో వాతలు పెట్టడం ఎందుకో

 కాల్చిన అట్లకాడతో వాతలు పెట్టడం ఎందుకో అమాయకపు ఈ వీపుపై కోపాలు చూపడం ఎందుకో ​సుతిమెత్తని నీ చేతులతో దోశలు తినిపించక వీపును పెనముగా మార్చే ఈ వింత ఆలోచన ఎందుకో ​కమ్మని రుచుల విందును వదిలి ఈ కఠిన చర్యలు మనసును గాయపరిచే ఈ మూర్ఖపు పంతం ఎందుకో ​ప్రేమగా ఒక్క ముద్ద నోటికి అందిస్తే చాలుగా పగవానిలా నాపై ఈ పగలు ప్రతీకారాలు ఎందుకో  ​కవితలతో కడుపు నింపే ఈ 'సూర' కు  మళ్ళీ ఈ అట్లకాడల భయాలు బెదిరింపులు ఎందుకో

మౌన ప్రయాణం

 నీ ఉనికికి దూరమై జీవించడం నాకు దుర్లభం, కానీ బాధ్యతల సంకెళ్లలో నేను.. కొత్త ప్రయాణంలో నువ్వు. నాతో ఉండిపోమని నిన్ను బ్రతిమలాడలేను, కానీ నిన్ను వదులుకుని నేను శ్వాసించలేను. నా లొకేషన్ నీ కళ్ల ముందు నిరంతరం కనిపిస్తూనే ఉంటుంది, నేను ఎక్కడున్నా నీ చూపుల్లోనే ఉన్నాననే ధీమా కోసం. నా గూగుల్ ఖాతా, ఫోటోలు, డ్రైవ్.. అన్నీ నీకు తెరిచిన పుస్తకాలే, నేను చేసే ప్రతి పనిలో నా ఉనికిని నువ్వు స్పర్శిస్తూనే ఉంటావని. AI తో నేను పంచుకున్న నా అంతరంగపు మాటలు, టెలిగ్రామ్ గ్రూపుల్లో నా ఆలోచనలు, నా వెబ్‌సైట్ కవితలు.. ప్రతి అక్షరంలోనూ నా గుండె చప్పుడు నీకు వినిపిస్తూనే ఉంటుంది, నా మౌన సంభాషణలను నువ్వు వింటున్నావన్న ఆశతోనే. ఒకవేళ నువ్వు నన్ను గమనించకపోయినా ఫర్వాలేదు, కానీ ఆ చేదు నిజం మాత్రం నాకు ఎప్పటికీ తెలియనివ్వకు. నువ్వు నన్ను చూస్తున్నావన్న ఆ 'మధురమైన భ్రమ'.. అదే ప్రస్తుతం నన్ను బ్రతికిస్తున్న ఏకైక ప్రాణవాయువు. ఈ ప్రేమికుల రోజున, ఈ అనామక ప్రేమికుడికి.. నీవు నా ఉనికిని గమనిస్తున్నావన్న ఆశే ఒక వరం. నా మరణం తర్వాత కన్నీరు కార్చేది నీవే అని తెలుసు, కానీ ఆ బాధను నువ్వు అనుభవించకూడదన్నదే నా కోరిక.. నువ్వ...

నాకు కొత్త ఊపిరి పోశావు

 అందరిలాగే నువ్వూ నా కంట.. కన్నీరు తెప్పించావు కాకపోతే కత్తులతో కాదు.. ప్రేమతో కరిగించావు! వాళ్లు మాటల తూటాలు పేల్చి.. మనసును గాయం చేస్తే నువ్వు మమకారపు వెల్లువతో.. హృదయాన్ని జయించావు! నా ఊపిరి ఎక్కడ ఆగిపోతుందో.. అని భయపడ్డావేమో బుజ్జీ విడవలేని కౌగిలింతలతో.. ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసి బంధించావు! దూరమైతే చస్తానని తెలిసి.. దగ్గరకు చేర్చుకున్నావు అంతలోనే ఆదమరచి.. తీయని ప్రేమతో చంపావు! ఈ 'సూర' ప్రాణం నిలపడానికేనా.. ఇన్ని పాట్లు పడ్డావు? ఊపిరాడనివ్వని ప్రేమతోనే.. నాకు కొత్త ఊపిరి పోశావు!

కంట నిదుర దూరమయ్యేది

ప్రతి రేయి ఊసులతో ప్రణయమ్ము పలికేది అణువణువు ముద్దులతో ఆశగా ముంచెత్తేది బిగువైన కౌగిలిలో బంధించి వేవేళలా నా గుండె సవ్వడిని నయముగా వినేది నడిరేయి దాటినా నరనరాన పొంగే శృంగార ప్రవాహం ఆగక సాగేది తన జాడ లేక నేడు కనులకు కునుకేది? ఒంటరి 'సూర' కంట నిదుర దూరమయ్యేది!

నీ నీడనై నీ తోడుంటాను

 ఎన్నడూ దూరం కాను, నీ నీడనై నీ తోడుంటాను, నీవు కోరుకున్నట్టే లోకానికి నవ్వుతూ కనిపిస్తాను. ఎదలోని బాధను మొహంపై ఏనాడూ రానివ్వను, నువ్వు మెచ్చే ఆ అందమైన చిరునవ్వుతోనే కనిపిస్తాను. నీ మనసు పొందే ఆ తృప్తి కోసమే నా ఈ ఆరాటం, నీవు చూసి మురిసే ఆ సంతోషపు ప్రతిరూపమై కనిపిస్తాను. ప్రతిరోజూ నీకు నచ్చినట్టే పలకరించి మురిపిస్తాను, ఎడబాటు నీడ సోకకుండా, అనుక్షణం నీ వెంటే కనిపిస్తాను. అలజడిని దాచి లోకాన్ని నమ్మించు ఓ 'సూర', తన ఆనందం కోసమే ఆఖరి వరకు ఇలాగే కనిపిస్తాను.

మన కథను రాసుకున్నాను నీవే నేనై

వేడి దోశల సువాసనలో నీ నవ్వు పరిమళం కలిసింది అట్లకాడ చూపించి బెదిరించినా, అందులోనూ ఆప్యాయతే మెరిసింది. వీపుపై వాతల మాటలు చెప్పినా నీ వేళ్లు మాత్రం తాకినప్పుడు   చలిలో నన్ను కాపాడే ఆ స్నేహమే నాలో నిత్యం నిలిచింది. ఒక్క ముక్క దోశలో నీ ప్రేమంతా నింపి నా చేతికి అందించినప్పుడు   ప్రపంచం అంతా మరిచి నీ కళ్ళలోనే జీవించాను. బెదిరింపుల వెనుక దాగి ఉన్న ఆ చిలిపి ప్రేమను తెలుసుకున్నాక   నవ్వులలోనే మన కథను రాసుకున్నాను నీవే నేనై 

ఈ అట్లకాడల భయాలు బెదిరింపులు ఎందుకో

ాల్చిన అట్లకాడతో వాతలు పెట్టడం ఎందుకో అమాయకపు ఈ వీపుపై కోపాలు చూపడం ఎందుకో ​సుతిమెత్తని నీ చేతులతో దోశలు తినిపించక వీపును పెనముగా మార్చే ఈ వింత ఆలోచన ఎందుకో ​కమ్మని రుచుల విందును వదిలి ఈ కఠిన చర్యలు మనసును గాయపరిచే ఈ మూర్ఖపు పంతం ఎందుకో ​ప్రేమగా ఒక్క ముద్ద నోటికి అందిస్తే చాలుగా పగవానిలా నాపై ఈ పగలు ప్రతీకారాలు ఎందుకో  ​కవితలతో కడుపు నింపే ఈ 'సూర' కు  మళ్ళీ ఈ అట్లకాడల భయాలు బెదిరింపులు ఎందుకో 

చావలేక మిగిలిన శవాన్ని నేను

 అద్దంలో కనిపిస్తున్న ఈ అస్థిపంజరం ఎవరిది? రోగిష్టి నీ తలపించే దేహం.. ఎముకల గూడు.. ఈ వికృత రూపం నాదేనా? ఒంటికన్నుతో ప్రపంచాన్ని వెక్కిరిస్తూ, పొగచూరిన పెదవుల వెనుక మౌనంగా రోదిస్తున్నాను. పల్చబడిన జుట్టు, వెక్కిరిస్తున్న బట్టతల.. నిద్రలేని రాత్రుల సాక్షిగా కళావిహీనమైన చర్మం, దురదృష్ట దేవత ముద్రవేసిన ఈ లలాటం.. నన్ను చూసి నేనే అసహ్యించుకునే ఈ బ్రతుకు ఒక నరకం! నాకూ కావాలి.. ప్రేమించే హృదయం ఒకటుందని భ్రమ, నా మనసును తడిమే ఓదార్పు కావాలని ఆరాటం! కానీ.. నా దరిద్రపు నీడ పడితే పచ్చని చెట్టైనా మాడిపోదా? నా అరిష్టపు అడుగు పడితే అదృష్టమైనా ఆవిరైపోదా? నన్ను ఇష్టపడే వారికి నేనిచ్చే బహుమతి ఏంటి? నా దరిద్రాన్ని వాళ్లకు అంటిస్తాను! నా దురదృష్టాన్ని వాళ్ల నొసట రాస్తాను! నా కన్నీటి సముద్రంలో వాళ్లని ముంచేస్తాను! నా సాంగత్యం అంటే.. చావును చంకన పెట్టుకోవడమే, నా స్నేహం అంటే.. బ్రతికుండగానే సమాధి అవ్వడమే! తోడున్న వాళ్లని నిలువునా దహించే దావాగ్నిని నేను, అందరినీ చంపినంత పని చేసి, చావలేక మిగిలిన శవాన్ని నేను!

నీ కళ్లతోనే ఈ లోకాన్ని చూస్తున్నాను

నువ్వు చెప్పే ప్రతి మాట ఒక సూచన కాదు, అది నా జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దే అద్భుత శిల్పం! నిన్ను కేవలం మెప్పించడం నా ఉద్దేశం కాదు, నీ ఆలోచనల్లో నన్ను నేను కొత్తగా ఆవిష్కరించుకోవడమే నా లక్ష్యం. ​అవును... మార్పుకు కొంచెం సమయం పడుతుండవచ్చు, కానీ అది అలక్ష్యం కాదు, నీ మీద ఉన్న అచంచలమైన అనురాగం! పైపైన చేసే మార్పు నీటి మీద రాత లాంటిది, కానీ నీ ప్రేమతో నా మనసులో కలిగే మార్పు శిలాశాసనం వంటిది. ​నేను నీ మాటను కేవలం 'పాటించడం' లేదు... నీ మాటే నా ఊపిరిగా, నా నడకగా మార్చుకుంటున్నాను. నీ కళ్లతోనే ఈ లోకాన్ని చూస్తున్నాను, నీ మాటలనే నా జీవిత మార్గంగా మలుచుకుంటున్నాను. ​ఈ మార్పు కేవలం నా ప్రవర్తనలో కాదు... నా అస్తిత్వంలోనే! నీవు కోరుకున్నట్లే మారిపోవడంలో నాకు ఒక తెలియని తృప్తి ఉంది.

నీ జ్ఞాపకాల పరిమళం నా శ్వాసలో నింపుతూ

నీ జ్ఞాపకాల పరిమళం నా శ్వాసలో నింపుతూ.. చెబుతున్నా శుభాకాంక్షలు ప్రేమ లోకంలో నువ్వు వెలిగిపోవాలని కోరుకుంటూ.. చెబుతున్నా శుభాకాంక్షలు | నిన్ను పసిపాపలా చూసుకునే పచ్చని మనసున్నవాడు నీ చిలిపి అల్లరికి మురిసిపోయి, నీ పెంకితనాన్ని భరించేవాడు కోపం అంటే తెలియనివాడై, బాధ దరిచేరనివ్వని తోడై కంటనీరు రానివ్వక నిన్ను అపురూపంగా దాచుకునేవాడు నీ ముందర శృంగార సామ్రాజ్యాన్ని పరిచే ప్రియుడై ప్రతీ క్షణం నీ కొంగు పట్టుకుని నీ వెంటే తిరిగేవాడు ఆధునిక విలాసాల నడుమ యాంటిక్ సొగసుల జీవనం పంచుతూ నీ ఒళ్ళో తలపెట్టి నిత్యం తీయని ఊసులు చెప్పేవాడు నువ్వు చెప్పే కబుర్లకు 'ఓ' కొడుతూ, కాలం తెలియకుండా చేస్తూ నీ జీవితాన్ని ప్రతి క్షణం స్వర్గంలా మార్చే ప్రాణమై నిలిచేవాడు మర్చిపోలేని అనుభూతులు మిగిల్చినందుకు మనసారా కృతజ్ఞతలు నీ సంతోషాన్ని నిత్యం కోరే నేను.. నీ అందమైన ప్రయాణానికి ఎప్పటికీ ఆటంకం కాను. వచ్చే ప్రేమికుల రోజు నాటికి నీ కలల రాజకుమారుడితో నువ్వు ఉండాలి నీ సంతోషాన్ని నీ కనులకు కనిపించని దూరం నుంచి ఈ సూర చూడాలి.

ప్రేమికుల రోజు శుభాకాంక్షలు

 ఇరవై ఏళ్ళ నా మౌన రోదనను... నీ అక్షరాలతో తడిమి, కన్నీరై పారించావు ఊపిరితిత్తుల్లో ద్రవంలా పేరుకున్న నా వేదనను నిట్టూర్పుగా మార్చి, నాకు ఊరటనిచ్చావు! రాయిలా మారిన నా గుండెను దూది కన్నా మెత్తగా మలిచావు నాలో నిద్రపోయిన కవిని నిద్రలేపి నా మూగ గొంతులో పాటవై పలికావు! "బుజ్జి దెయ్యం" అంటూ నన్ను మురిపిస్తూ... పాదరసంలా జారిపోయే నిన్ను నా గుండెపై బంగారు ప్రతిమగా మార్చుకోవాలని.. నీలోని అస్థిరత్వానికి కారణమైన ఆ ప్రోటాన్‌ను తొలగించి.. నిన్ను నా గుండెల్లో బంధించాలని ఎంతగా తపించానో! నీ వికర్షణ శక్తి నన్ను చేరువ కానివ్వదు నా ఆకర్షణ శక్తి నిన్ను దూరం పోనివ్వదు భూమి చుట్టూ తిరిగే ఆ చంద్రుడిలా... నీ వికర్షణ శక్తి చివరి అంచున, ఈ 'సూర్య' నీ చుట్టూ శాశ్వతంగా పరిభ్రమిస్తూనే ఉంటాడు! ఊహల ఊయలలో నన్ను ఊగిస్తూ... స్వర్గాన్ని నా కళ్లముందు నిలిపావు కల్వరి చర్చి సాక్షిగా దర్శనమిచ్చి రాస్ హిల్ కొండపై నీ చేతి ముద్దను రుచి చూపావు! ముప్పై ఏళ్ళ లోకో షెడ్ సాక్షిగా... నీ శ్వాసను నా ప్రాణవాయువుగా మార్చావు బిగువైన కౌగిలిలో నన్ను బంధించి నా మోడువారిన జీవితంలో శృంగార భావాలు నింపావు! వెంకుపాలెం బ్రిడ్జి, తగరంప...

నువ్వు చూస్తున్నావన్న ఊహతోనే నా ఈ మౌన ప్రయాణం

 నీ ఉనికికి దూరమై జీవించడం నాకు దుర్లభం, కానీ బాధ్యతల సంకెళ్లలో నేను.. కొత్త ప్రయాణంలో నువ్వు. నాతో ఉండిపోమని నిన్ను బ్రతిమలాడలేను, కానీ నిన్ను వదులుకుని నేను శ్వాసించలేను. నా లొకేషన్ నీ కళ్ల ముందు నిరంతరం కనిపిస్తూనే ఉంటుంది, నేను ఎక్కడున్నా నీ చూపుల్లోనే ఉన్నాననే ధీమా కోసం. నా గూగుల్ ఖాతా, ఫోటోలు, డ్రైవ్.. అన్నీ నీకు తెరిచిన పుస్తకాలే, నేను చేసే ప్రతి పనిలో నా ఉనికిని నువ్వు స్పర్శిస్తూనే ఉంటావని. AI తో నేను పంచుకున్న నా అంతరంగపు మాటలు, టెలిగ్రామ్ గ్రూపుల్లో నా ఆలోచనలు, నా వెబ్‌సైట్ కవితలు.. ప్రతి అక్షరంలోనూ నా గుండె చప్పుడు నీకు వినిపిస్తూనే ఉంటుంది, నా మౌన సంభాషణలను నువ్వు వింటున్నావన్న ఆశతోనే. ఒకవేళ నువ్వు నన్ను గమనించకపోయినా ఫర్వాలేదు, కానీ ఆ చేదు నిజం మాత్రం నాకు ఎప్పటికీ తెలియనివ్వకు. నువ్వు నన్ను చూస్తున్నావన్న ఆ 'మధురమైన భ్రమ'.. అదే ప్రస్తుతం నన్ను బ్రతికిస్తున్న ఏకైక ప్రాణవాయువు. ఈ ప్రేమికుల రోజున, ఈ అనామక ప్రేమికుడికి.. నీవు నా ఉనికిని గమనిస్తున్నావన్న ఆశే ఒక వరం. నా మరణం తర్వాత కన్నీరు కార్చేది నీవే అని తెలుసు, కానీ ఆ బాధను నువ్వు అనుభవించకూడదన్నదే నా కోరిక.. నువ్వ...

నిన్ను కలిసే దాకా నా శ్వాస నాతో ఉంటుందా

విశాఖ గాలుల్లో నిన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చాను, నీ శ్వాస తాకిన గాలిని నా ప్రాణంగా మార్చుకుందామని! కానీ... నగరం పొలిమేరల్లోనే నీ ఆంక్షల గోడలు ఎదురయ్యాయి, కళ్ళలోని కలలన్నీ నీటి బిందువులై రాలిపోయాయి. ​నువ్వు నా గుండె చప్పుడివి అన్నావు... మరి చప్పుడు లేని గుండె బ్రతుకుతుందా? ఐదు రోజుల మౌనం అంటే, ఐదు యుగాల శూన్యం కాదా? నీ జ్ఞాపకాలే నా ఊపిరి అన్నప్పుడు, ఆ ఊపిరిని బంధించి నన్ను జీవించమంటావా? ​నువ్వు అడిగింది దూరం మాత్రమే... కానీ నేను ఇస్తున్నది నా ఉనికినే! నీ నీడ కూడా సోకని మలుపులో బస్సు దిగిపోయాను, ప్రేమించిన నీ మనసు కోసం, నా మనసుని చంపుకున్నాను. ప్రత్యామ్నాయ దారిలో నా ప్రయాణం మొదలైంది, కానీ నా ప్రతి అడుగు నీ దిశగానే పరిగెడుతోంది. ​ఈ ఐదు రోజుల ఎడబాటు ఒక విరామమా? లేక నా ప్రేమకు నీవు విధించిన ముగింపా? కన్నీటి సంద్రం ముందు నిలబడి అడుగుతున్నాను... నీ మౌనాన్ని మోస్తూ నా హృదయం నిలబడుతుందా? తిరిగి నిన్ను కలిసే దాకా నా శ్వాస నాతో ఉంటుందా? 

మూడొందల మైళ్ల దూరంలో మునిగి తేలిన మనం

 మూడొందల మైళ్ల దూరంలో మునిగి తేలిన మనం, మూడు కిలోమీటర్ల చేరువలో మూగబోయాం! దగ్గరగా ఉండి కూడా చూడలేని ఈ శూన్యం, నా చుట్టూ ఆవరించి నన్ను ఊపిరాడకుండా చేస్తోంది. యంత్రం మొరాయించినా నా మనసు మొండికేసింది, నీ జ్ఞాపకాల జాడ కోసం నన్ను నడిపించింది. పదకొండు నెలల క్రితం నువ్వు నడిచిన ఈ మెట్లపై, నేడు నీ అడుగుల వెచ్చదనాన్ని వెతుక్కుంటున్నాను. కంటికి నువ్వు కనపడవు.. కానీ నా నీడవై నడుస్తున్నావు, నీ అడుగులలోనే నా అడుగులు వేయిస్తున్నావు. నువ్వు వదిలిన శ్వాస ఈ గాలిలో ఇంకా మిగిలే ఉందేమో, అదే నా ప్రాణవాయువై నా ఊపిరిని నిలుపుతోంది. కళ్ళలో కన్నీటి పొరలు కదులుతున్నా.. నీ జ్ఞాపకం నా పెదవులపై చిరునవ్వును పూయిస్తోంది. నువ్వు పక్కనే ఉండి విశాఖ అందాలను చూపిస్తున్నట్లు, నా ఒంటరి ప్రయాణంలో నీ అదృశ్య రూపం తోడవుతోంది. ఈ చర్చి ప్రాంగణంలో, ఆ విధి సన్నిధిలో.. నవ్వును, ఏడుపును ఒకేసారి రుచి చూస్తున్నాను. మన పరిచయం ఆ దేవుడి నిర్ణయమే అయితే, ముందున్న దారిని కూడా ఆయనే చూపిస్తాడని తలవంచి వేచి చూస్తున్నాను.

నైరాశ్యపు లోతుల్లో నేను కూరుకుపోయిన వేళ

 నైరాశ్యపు లోతుల్లో నేను కూరుకుపోయిన వేళ, నిశ్శబ్దపు చర్చిలో విధిపై భారం వేసిన వేళ... "ఎక్కడున్నావు?" అంటూ వచ్చిన నీ పలకరింపు, నా ఎడారి మనసులో కురిసిన తొలి చినుకు! రానన్నావు.. మాట్లాడనన్నావు.. కానీ ఉండలేకపోయావు, నీ ఆంక్షలని నువ్వే చెరిపేసి నా శ్వాసవయ్యావు. అయినా.. ఉదయం నువ్వు గాయపరిచిన మాటల తాలూకు నొప్పి, నా మౌనంలో ఇంకా నివురు గప్పిన నిప్పులానే ఉంది. "బలంగా కోరుకుంటే ఏదైనా జరుగుతుంది" అన్నావు... కానీ నా భక్తికి కోరుకోవడం తెలియదు, ఆ దేవుడికి ఇవ్వడం తెలుసన్నదే నా నమ్మకం! కానీ నీ మాట కోసం, నీపై ప్రేమ కోసం... తొలిసారి నా మనసులోని మాటను ఆ విధి ముందుంచాను. "మా ఇద్దరికీ ఏది మంచిదో అదే ప్రసాదించు" అని వేడుకుంటూ ఆ సిలువ నీడలో తలవంచాను. కోరికల భారంతో కాదు, నీపై ఉన్న నమ్మకంతో.. నా ప్రార్థనను ఆ గాలిలో నిక్షిప్తం చేశాను. చుట్టూ పరుచుకున్న విశాఖ ప్రకృతిని సాక్షిగా పెట్టి, అయోమయపు అడుగులతోనే అక్కడి నుండి కదిలాను. కళ్ళలో ఇంకా నీటి పొరలున్నా, నీ సందేశం ఇచ్చిన ధైర్యంతో ఆశగా ముందడుగు వేశాను.

ఉల్లాసపు విశాఖ నేడు మూగబోయింది

 ఉల్లాసపు విశాఖ నేడు మూగబోయింది, నువ్వు చేరువగా ఉన్నా మాట కరువైపోయింది. కానీ... నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తూ వచ్చిన ఆ మెసేజ్, నా వెనుతిరిగిన ఆశలకు ఊపిరి పోసింది! ​"నిన్ను చూడాలని ఉంది" అన్న నీ ఒక్క మాట, కలలా ఉందో, లేక ఇదంతా మాయా అనుకున్నా! ఉదయం 'వద్దు' అన్న పెదవులే ఇప్పుడు 'రా' అంటుంటే, నిజమేనా అని ఒకటికి పది సార్లు చదువుకున్నా. ​నువ్వు వదిలిన జ్ఞాపకాల మత్తులో ఉన్నానా? లేక విధి నాపై జాలిపడి నిన్ను చూపిస్తోందా? నీ లొకేషన్ చూసిన క్షణమే నా ప్రాణం ఉరికింది, స్తంభించిన నా లోకం మళ్ళీ వేగంగా కదిలింది. ​"పాసింగ్ క్లౌడ్ లా చూసి వెళ్ళిపోతాను" అన్నావు.. కానీ అది నా కళ్ళకు ఒక జీవితకాలపు దృశ్యం! నీ అదృశ్య రూపం సాక్షాత్కరించే ఆ క్షణం కోసం, నా గుండె వేగం విలయంగా మారుతోంది. ​క్షణం ఆలస్యం చేయక పరుగులు తీస్తున్నాను, నీ ఆంక్షల పరిధిని దాటి నీ నీడను వెతుక్కుంటున్నాను. ఇప్పటిదాకా తెలియని నీ రూపం కళ్ళముందు నిలిచే వేళ.. నా అడుగులు నేల మీద లేవు, ఆ అలుపు నాకు తెలియదు!

నా ప్రాణం నా కళ్ళముందు నడిచి వెళ్ళిన క్షణం

 మ్యాప్‌లో ఆ నీలి చుక్క నా వైపు దూసుకొస్తుంటే, నా గుండె చప్పుడు లయ తప్పి ఉరుకులు పెట్టింది! పది కిలోమీటర్ల దూరాన్నే అడ్డుకున్న నీ ఆంక్షలు, వంద మీటర్ల దగ్గరకు రాగానే ఆవిరైపోయాయి. మాసిన గెడ్డం, చింపిరి జుట్టు, సాధారణ దుస్తులు.. కానీ నిన్ను చూడాలన్న నా తపన ముందు అవేవీ గుర్తురాలేదు! కెమెరా కన్నుల నుండి కాకుండా, కళ్ళతో నేరుగా నిన్ను చూసే వేళ, నా పాదాలు నేలను తాకడం మరిచిపోయాయి. కల్వరీ చర్చి ముంగిట నిలబడిన నా ముందు... నలుపు రంగు దుస్తుల్లో మెరిసిన నల్లని మేఘానివి నువ్వు! నీలి రంగు వాహనంపై అలా వచ్చి ఆగినట్లు ఆగి, ఒక్క "Hi" తో నా సర్వస్వాన్ని నీ వెంటే తీసుకెళ్ళావు. దేవుడు ప్రత్యక్షమైన వేళ ఏం అడగాలో తెలియని భక్తుడిలా, నా మాటలు పెదవుల దాటక ముందే మాయమయ్యాయి. ఒక "Hi", ఒక "Bye".. అవే నా లోకమయ్యాయి, కానీ అసలైన దృశ్యం ఆ ములుపు దగ్గర మొదలైంది! కొద్ది అడుగుల దూరం వెళ్ళి, మాస్కు తీసి వెనుతిరిగి చూసిన నీ మోము.. నా కనురెప్పల మధ్య శాశ్వతంగా ఒక చిత్రంలా మిగిలిపోయింది! మూడు నెలల నిరీక్షణ, పది నిమిషాల ప్రయాణం, నీ ఒక్క చూపుతో నా శ్వాస మళ్ళీ చిగురించింది. నువ్వు కనుమరుగైనా నా చూపులు...

సర్వస్వం నీవే నా రవళి

 ముప్పై ఏళ్ల నిరీక్షణకు దొరికిన తీపి మజిలీ నా రవళి లోకో షెడ్ సాక్షిగా మొదలైన ప్రేమ అంజలి నా రవళి. కల్వరి చర్చి ముంగిట క్షణకాలం మెరిసిన నీ తొలి దర్శనం కనురెప్పల వెనుక శాశ్వతంగా నిలిచిన మధుర స్వప్నం నా రవళి. యారాడ కొండపై ఆ గాఢ కౌగిలి, ఆ తీపి ముద్దుల సాక్షిగా రాస్ హిల్ చర్చి మౌనంలో దాగిన నా ప్రార్థన నా రవళి. వెంకుపాలెం బ్రిడ్జిపై బైక్ సవారీ.. సగం కొరికి ఇచ్చిన రేగి వడియం రుచి చూడని అమృతానికి అసలైన అర్థం నా రవళి. ఊర్వశి స్టాపు, ఆర్టీసీ స్టేషను.. తగరంపూడి దారిలో అన్వేషణ ప్రతి చోట నా కళ్ళు వెతికిన నీ అడుగుల ముద్ర నా రవళి. నీ వైట్ షర్ట్, చిలక ఈక, కోలా పాపిన్స్, రెడ్ పిల్లో... ప్రతి చిన్న గుర్తులోనూ ప్రాణం పోసిన నా ప్రాణం నా రవళి. సామాజిక చట్రాలను అధిగమించి... విధి కరుణిస్తుందనే చిరు ఆశ ఆ ఆశే ఊపిరిగా... నీ జత కోరుకుంటూ సాగేదే నా శ్వాస నా రవళి. నిన్నటి జ్ఞాపకం నువ్వే.. నేటి నా బలం, రేపటి నా శ్వాస నువ్వే ఈ ప్రపోజ్ డే సాక్షిగా "సూర" సర్వస్వం నీవే నా రవళి.

కొత్త ఊపిరి పోశావు

 అందరిలాగే నువ్వూ నా కంట.. కన్నీరు తెప్పించావు కాకపోతే కత్తులతో కాదు.. ప్రేమతో కరిగించావు! వాళ్లు మాటల తూటాలు పేల్చి.. మనసును గాయం చేస్తే నువ్వు మమకారపు వెల్లువతో.. హృదయాన్ని జయించావు! నా ఊపిరి ఎక్కడ ఆగిపోతుందో.. అని భయపడ్డావేమో బుజ్జీ విడవలేని కౌగిలింతలతో.. ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసి బంధించావు! దూరమైతే చస్తానని తెలిసి.. దగ్గరకు చేర్చుకున్నావు అంతలోనే ఆదమరచి.. తీయని ప్రేమతో చంపావు! ఈ 'సూర' ప్రాణం నిలపడానికేనా.. ఇన్ని పాట్లు పడ్డావు? ఊపిరాడనివ్వని ప్రేమతోనే.. నాకు కొత్త ఊపిరి పోశావు!

మార్చేసింది

యంత్రంలా పనిచేస్తూ విఫలమైన బ్రతుకును, ప్రాణమున్న మనిషిగా మార్చేసింది! భావాలే లేవనుకున్న నా రాతి గుండెను, అనురాగాల కడలిగా మార్చేసింది! ​అట్టడుగున దాగియున్న జ్ఞాపకాలను తట్టి, కన్నీటి చారలను సున్నితంగా పసిగట్టి, తనివితీరా ఏడ్చేలా కరిగించి, కోపాన్ని ఆవేదనల సెలయేరుగా మార్చేసింది! ​స్నానాల గదిలోన రాగమైనా తీయని నా గొంతులో మౌనపు సంకెళ్లు తెంచి, పజిల్స్ తో నా మెదడుకు మేతను పెట్టి, ఒక అందమైన పాటగా మార్చేసింది! ​నిబంధనల ఇనుప చట్రంలో ఏనాడో బందీ అయిపోయిన నా మది చేత, పదాలతో ప్రాణం పోయించి, దాన్ని సృజనాత్మక కవితగా మార్చేసింది! ​ఏం జరిగినా పట్టనట్లు నిమ్మకు నీరెత్తినట్టు, చలనం లేని నా రూపును, ఒక్క క్షణం తన దర్శనం కోసమని, ఉరకలెత్తే పరుగుగా మార్చేసింది! ​నిరంతరం శ్రమించే యంత్రం కాదింక, ఈ సూర జీవితం ఇప్పుడు, ప్రతి క్షణం ఆనందంతో ఆస్వాదించే, సజీవమైన వసంతంగా మార్చేసింది!

నిలిచావులే

తెల్లని మంచు ముసుగులో.. ఉదయం ఆరుకి మొదలైన మన యాత్రకు మధురమైన గమ్యమై నిలిచావులే! నా వెనుక నువ్వు, నీ వెనుక నేను.. చలిలో వెచ్చగా హత్తుకోగా రెండు దేహాలకు ఒకే ప్రాణమై నిలిచావులే! ​కొండపై మందిరాన అడుగులో అడుగు వేస్తుంటే.. గుండె చప్పుడులో నీ మనసు ప్రశాంతత వినిపించగా, నా ఆకలినీ, ప్రేమ తపననూ ఒకేసారి తీర్చిన.. నీ చేతి వేడి అల్పాహారపు వరమై నిలిచావులే! ​సముద్రం చూసే కొండ నీ ముక్కులా, పచ్చని లోయలు నీ వంపులు, నవ్వుల లోతుల్లా తోచగా, అగాధంగా ఆకర్షించే ఆ నీలి సముద్రపు సొగసులకు.. నీ రెండు కళ్ళలోని అందమైన అర్థమై నిలిచావులే! ​గాలిని చీల్చుకుంటూ మూడు గంటలు సాగగా.. నీ వెచ్చని స్పర్శ నా ప్రాణాన్ని తాకింది, దారి, కొండలు, కడలి కలిపి ప్రకృతి రాసిన కావ్యంలో.. నాకు నచ్చిన ఒకే ఒక్క అక్షరమై నిలిచావులే! ​ఆ రోజు కురిసింది కేవలం ఆకాశపు మంచు మాత్రమే కాదు అని తెలుసు ఈ 'సూర' కు, మన ఇద్దరి మధ్య ఎప్పటికీ తరగని.. అచ్చమైన ప్రేమల అమృతమై నిలిచావులే!

మిగిలేది నీ జ్ఞాపకం

నిశ్శబ్దపు నా మౌనంలోకి.. నీ అడుగుల సవ్వడితో వచ్చావు, ఎండిన నా కనుపాపల్లో.. కన్నీటి చారలు వెతికావు. నిరంతరం నా నీడవై నిలిచి.. నిలువెల్లా నన్ను కాచావు, మోడువారిన నా బతుకున.. కొత్త చిగురులు పూయించావు. నా పెదవుల చిరునవ్వు కోసం.. నీ నవ్వును బలిచ్చావు, నా మనసు గాయాలు తుడిచేసి.. నీ మనసును కోసుకున్నావు. నా బాధల భారమంతా.. నీ భుజాన మోసావు, నా నిన్నల చీకటిలో.. నువ్వు వెలుగువు అయ్యావు. నాది ముగిసిపోతున్న ప్రయాణం.. నీది చిగురిస్తున్న మధుర కావ్యం.. స్వేచ్ఛ కావాలని అడుగుతున్నావు.. నన్ను వదిలి వెళ్తానంటున్నావు, సంకెళ్లు వేయని ఈ బంధానికి.. విముక్తి ఏమని ఇవ్వను? నిన్ను బంధించే హక్కు నాకేది.. నువ్వే కదా నా సర్వం! నువ్వు లేని నా లోకంలో.. మిగిలేది నీ జ్ఞాపకం. వదిలి వెళ్లాలని నీవు కోరుకుంటే.. అనుమతి అడగకు తోడూ, నీ ఇష్టమే నా మార్గం.. నీ సంతోషమే నా గమ్యం. నా ప్రాణం నీది.. నా మౌనం నీది, నీ ఇంటికి వెళ్లడానికి.. నీకు అనుమతి ఎందుకు? నీవు కోరుకున్న స్వేచ్ఛ నీదే.. నీవు నడవాల్సిన బాట నీదే.. కానీ, నేను ప్రాణం ఉన్నంతవరకు.. నీ జ్ఞాపకాల్లో జీవించే 'నీ' నీడనే!

నువ్వు

మోయలేని భారాన్ని చిన్ని మనసులో బంధించినా — పసిగట్టావు నువ్వు   లోకం నన్ను యంత్రమన్నా, నాలోని నిశ్శబ్దాన్ని గమనించావు నువ్వు   మున్నూరు మైళ్ల దూరాన్ని క్వాంటం ఎంటాంగిల్మెంట్‌తో తుడిచేసి — చేరావు నువ్వు   నా మనసు కణాల అనునాదాన్ని క్షణాల్లో స్పర్శించి — నిలిచావు నువ్వు   అణుధార్మికత కంటే తీవ్రంగా దహిస్తున్న నా ఆవేదనను — చల్లబరిచావు నువ్వు   నీ ప్రేమ అనే శీతలీకరణితో ఒక్క క్షణంలో — ఆరబెట్టావు నువ్వు   భౌతికంగా మనం వేరైనా, ఆలోచనల తరంగదైర్ఘ్యం ఒకటే — గుర్తించావు నువ్వు   మాట్లాడుకోని మౌనంలో కూడా నా మనసు ‘డేటా’ను — చదివావు నువ్వు   అంతరిక్షమంతటి ఒంటరితనాన్ని నాలో దాచుకుని నేను ఉంటే — చేరావు నువ్వు   ఒక అదృశ్య సంకేతంలా వచ్చి నా శూన్యాన్ని — నింపావు నువ్వు   బయటి ముసుగులేవీ లేని నా స్వచ్ఛమైన ఆత్మను — గుర్తించావు నువ్వు   సూరలోని అసలు మనిషిని, నా అంతరంగాన్ని — తెలుసుకున్నావు నువ్వు 

నువ్వుంటే చాలు

ఈ రెండు లోకాల సుఖాలన్నీ వద్దు.. తోడుగా నువ్వుంటే చాలు వేల వేల వరాలేవీ కోరను.. కళ్ళ ముందర నువ్వుంటే చాలు కోట్ల సిరులున్నా నా కంటికి అవి కానరావులే కటిక చీకటిలో నా చిన్ని దీపముగా నువ్వుంటే చాలు నువ్వు లేని శ్వాస నిప్పుల వాగులా మారుతుంది ఎడారి లాంటి నా బతుకులో వాన జల్లులా నువ్వుంటే చాలు యుగాలైనా ఈ బంధం విడిపోదు, ఎప్పటికీ చెరిగిపోదు మరుజన్మకైనా నాకు మిగిలే ఏకైక వరముగా నువ్వుంటే చాలు దేవుడిని అడిగేది ఒక్కటే ఓ 'సూర'.. వేరే కోరిక లేదు ఆఖరి శ్వాస వరకు నా గుండె లయగా నువ్వుంటే చాలు

నా కోసం ప్రార్థించు ప్రియా

వెతుకుతున్న ప్రశ్నలన్నిటికీ మౌనమే బదులై నిలిచే ప్రియా దరి చేరలేని నా విధిని తలచి నా కోసం ప్రార్థించు ప్రియా భౌతిక ప్రపంచం మనల్ని విడదీసినా, ఊహల్లో తోడుండవా జ్ఞాపకాల నీడలో నిత్యం నాతో ఉండి నా కోసం ప్రార్థించు ప్రియా నువ్వు ఇష్టపడనిది ఏదీ నేను ఆశించను, బలవంతం చేయను నువు లేని నాడు నేను బ్రతకడానికి ఊపిరి పోసి నా కోసం ప్రార్థించు ప్రియా లోకం గందరగోళంలో ఉన్నా, మనుషులు అజ్ఞానంలో మునిగినా మనసుల మధ్య దూరం చెరిపి, ప్రేమను చూపి నా కోసం ప్రార్థించు ప్రియా కాలచక్రం గిరగిర తిరుగుతున్నా, ఈ జీవితపు పరుగు పందెంలో విశ్వాసంతో గెలవాలని ఈ 'సూర' కోసం ప్రార్థించు ప్రియా

ఒంటరిగా సాగిపో

​నీ పిలుపు విన్నా తలుపు తీయని చోట - ఒంటరిగా సాగిపో నీ ప్రేమ పిలుపున ఎవరూ రాకున్నా - ఒంటరిగా సాగిపో ​మౌనమే ముసుగై ముఖం చాటేసిన వేళ నీ గుండె నిజాన్ని నీవే చాటుతూ - ఒంటరిగా సాగిపో ​విడిచి వెళ్ళిన బాటలో ముళ్ళే ఎదురైతే నెత్తురోడే పాదాలతో వాటిని తొక్కుతూ - ఒంటరిగా సాగిపో ​జ్ఞాపకాల తుఫానులో దీపాలన్నీ ఆరిపోతే నీ విరహ వేదననే వెలుగుగా మలచి - ఒంటరిగా సాగిపో ​లోకమంతా చీకటయ్యి దారి కానరాకున్నా నీ గుండె మంటనే దీపంలా వెలిగించి - ఒంటరిగా సాగిపో ​చెంత చేరని వలపుని **'కవిత'**గా రాసుకుంటూ ఆ విరహ రాగంలోనే నీవు మిగిలి - ఒంటరిగా సాగిపో

నీ తలపే

విరిసిన ప్రతి పూవులోన విరిబూసే నీ రూపమే కురిసిన ప్రతి క్షణమున నాలో మెరిసే నీ తలపే లోకపు సిరిసంపదల కన్నా మధురం నీ బంధమే శూన్యపు నా ఈ ఏకాంతాన తోడుండే నీ తలపే విద్వేషపు వాదనల కన్నా మిన్న నీ మౌనమే గాయపడిన నా హృదయానికి స్వస్థతనిచ్చే నీ తలపే కాలం కరిగిపోయినా, కదిలే నీడలు మారినా మారని నా మది లోగిలిలో మిగిలేటి నీ తలపే శ్వాస శ్వాసలో నిన్నే దాచుకున్నాడు ఈ 'సూర' తన సర్వస్వం, తన అంతర్యం కేవలం నీ తలపే

రెండు అడుగులే కలసి నడుద్దాం

తీరం చేరువైన వేళ... రెండు అడుగులే కలసి నడుద్దాం దూరం తీరిపోయే వేళ... రెండు అడుగులే కలసి నడుద్దాం ముచ్చటగా మలుపుల కాడ ఆగి మురిసిపోదాం రా ఒక్క క్షణమైనా చాలు... రెండు అడుగులే కలసి నడుద్దాం నిప్పులు కురిసే ఎండలో నిన్ను కనుపాపల్లో దాచి రెప్పల నీడను పరిచి... రెండు అడుగులే కలసి నడుద్దాం కాలం నడకకు అలిసిపోయి బొబ్బలెక్కెను చూడు గతమంతా వెనకే వదిలేసి... రెండు అడుగులే కలసి నడుద్దాం వెనుక చూస్తే శూన్యమే, ముందేమో కొత్త లోకాలు తెలియని గమ్యం పిలిచే... రెండు అడుగులే కలసి నడుద్దాం ఈ ప్రయాణమే ఒక కావ్యం కావాలి మనకు 'సూర' జతగా అడుగులు వేస్తూ... రెండు అడుగులే కలసి నడుద్దాం

ఉండి పోయావు

ఎదురుగా నీవు లేకున్నా.. నా మౌనమై ఉండిపోయావు దూరమయ్యావనుకున్నా.. నా ప్రాణమై ఉండిపోయావు ఏ రాగమైనా, ఏ తాళమైనా.. నీ గుసగుసలే వింటున్నా నా గుండె లోతుల్లో.. ఒక గానమై ఉండిపోయావు లోకపు బంధాలన్నీ.. నీ కోసమే తుడిచేశాను మరవలేని ఒక తీపి జ్ఞాపకమై ఉండిపోయావు రూపం లేని నీ ప్రేమ.. నా ప్రతి అణువునూ తాకుతోంది హృదయపు కాగితంపై.. ఒక చిత్రమై ఉండిపోయావు నీవు లేని శూన్యాన్ని.. అక్షరాలతో నింపుతున్నాను ఓ 'సూర'.. మనసులో  కావ్యమై ఉండిపోయావు

మేల్కొనే ఉంది

నిదుర కంటికి దూరమై ఒక వ్యథ మేల్కొనే ఉంది నిశ్శబ్దపు లోయలలో నా కథ మేల్కొనే ఉంది చీకటిని చీల్చుకుంటూ ఆశ రేఖ పుట్టగా కలల కౌగిలి వీడక ప్రతీక్ష మేల్కొనే ఉంది నీలి కళ్ల మాటున దాగున్న మౌనం పాడగా మదిని మీటే మౌనపు భాష మేల్కొనే ఉంది కాలం గమనం ఆగిపోయి లోకం నిద్రపోయినా నీ రాక కోసం నాలో ఆశ మేల్కొనే ఉంది ప్రేమ సుధలు కురిసి ప్రాణం తడిసి పోయినా 'సూర' గుండెలోన నీ దిశ మేల్కొనే ఉంది

నువ్వే నా సర్వం

​ప్రతి అణువున వెతికాను నిన్నే, నీవే నా లోకం, నీవే నా సర్వం నీ పిలుపుకై వేచి చూస్తున్నా, నీవే నా ప్రాణం, నీవే నా సర్వం ​లోకపు పనులేవీ నీ స్మరణకు సాటి రావు ఏనాటికీ మరువలేను నీ నామ జపాన్ని, నీవే నా ధ్యానం, నీవే నా సర్వం ​హృదయపూర్వక ప్రేమే కదా విరహ వేదనకు మోక్షం నిన్ను చేరే దారే చూపించు, నీవే నా గమ్యం, నీవే నా సర్వం ​అహం అనే అడ్డుగోడను నీ జ్ఞాపకమే కదా నరికివేసేది నా మనసు గెలిచిన మహారాణివి, నీవే నా గెలుపు, నీవే నా సర్వం ​నీ తలపే నాకు శాంతి, నీ నవ్వే నా గాయానికి మందు విశ్వాసానికి రూపం నీవే, నీవే నా స్వస్థత, నీవే నా సర్వం ​కాలాంతంలో అన్నీ అంతమైపోవచ్చు, రూపాలు కరిగిపోవచ్చు నిలిచిపోయేది మన ప్రేమే, నీవే నా శాశ్వతం, నీవే నా సర్వం ​హృదయపు కోవెలలో వెలిగే జ్యోతివి, నీవే నా వెలుగు అన్యమేదీ లేదు నా మదిలో, నీవే నా దైవం, నీవే నా సర్వం ​ప్రతి పువ్వులో నీ అందం, ప్రతి గాలిలో నీ పరిమళం ప్రతి క్షణం నా శ్వాసలో, నీవే నా స్పందన, నీవే నా సర్వం ​ద్వేషం కన్నా, అజ్ఞానం కన్నా నీ ప్రేమే కదా మిన్న మౌనంగా నిన్ను ఆరాధిస్తా, నీవే నా మంత్రం, నీవే నా సర్వం ​లోకపు నిందలకన్నా నీతో గడిపే నిమిషం చాలు "సూర"కు నా కలం ప...