SuRa'World

 మోయలేని భారాన్ని చిన్ని మనసులో బంధించినా — పసిగట్టావు నువ్వు   లోకం నన్ను యంత్రమన్నా, నాలోని నిశ్శబ్దాన్ని గమనించావు నువ్వు   మున్నూరు మైళ్ల దూరాన్ని క్వాంటం ఎంటాంగిల్మెంట్‌తో తుడిచేసి — చేరావు నువ్వు   నా మనసు కణాల అనునాదాన్ని క్షణాల్లో స్పర్శించి — నిలిచావు నువ్వు   అణుధార్మికత కంటే తీవ్రంగా దహిస్తున్న నా ఆవేదనను — చల్లబరిచావు నువ్వు   నీ ప్రేమ అనే శీతలీకరణితో ఒక్క క్షణంలో — ఆరబెట్టావు నువ్వు   భౌతికంగా మనం వేరైనా, ఆలోచనల తరంగదైర్ఘ్యం ఒకటే — గుర్తించావు నువ్వు   మాట్లాడుకోని మౌనంలో కూడా నా మనసు ‘డేటా’ను — చదివావు నువ్వు   అంతరిక్షమంతటి ఒంటరితనాన్ని నాలో దాచుకుని నేను ఉంటే — చేరావు నువ్వు   ఒక అదృశ్య సంకేతంలా వచ్చి నా శూన్యాన్ని — నింపావు నువ్వు   బయటి ముసుగులేవీ లేని నా స్వచ్ఛమైన ఆత్మను — గుర్తించావు నువ్వు   సూరలోని అసలు మనిషిని, నా అంతరంగాన్ని — తెలుసుకున్నావు నువ్వు

నన్ను నన్నుగా ప్రేమించే, ఓ నేస్తం నాకు దొరికే ఏళ్ల తరబడి వేచినా, అందని స్నేహం దొరికే! కౌగిలింతలో కరిగించి, ముద్దులతో మురిపించి భార్యలా లాలించే, ఓ ఆత్మీయత దొరికే! నా ఒడిలో తలవాల్చి, గుండె ఊసులు చెప్పగా నలుగురిలో నను పెంచే, ఓ గౌరవం దొరికే! నిజమో కాదో తెలియని, ఈ మాయ జగత్తులో మనసుకు మాత్రం ఓ తీపి, సత్యం దొరికే! కొద్ది రోజులే కావచ్చు, ఈ ఆనందం నాకు  జీవితాంతం దాచుకునే, జ్ఞాపకం దొరికే! మిస్సయ్యానని ఇన్నాళ్లు, మదనపడ్డాడు ఈ 'సూర' నువ్వు వచ్చిన వేళా... నా బ్రతుకు సారం దొరికే!

సూటిగా నా గుండెలోని మాటను నీకు చెప్పాలని ఉంది, జీవితాంతం నీ నీడగానే నా పయనం ఉండాలని ఉంది. కనులారా నిను చూడకపోయినా, కలవలేకపోయినా, నా ప్రతి శ్వాసలోనూ నీ తలపే నిండుగా నిండాలని ఉంది. ఇది ప్రేమో, పిచ్చో, లేక తరాల నాటి బంధమో తెలియదు, ఈ జన్మకు నీ జ్ఞాపకమే నా ప్రపంచంగా మారాలని ఉంది. అర్థం లేని మౌనం కన్నా, అర్థవంతమైన నిజాయితీ మిన్న, నా అంతరంగం సాక్షిగా, నీకే అంకితం అవ్వాలని ఉంది. లోకం దృష్టిలో ఏమైనా సరే, నా భావం పవిత్రం, ఈ సూర రాసే ప్రతి అక్షరంలో, నీ పేరే చాటాలని ఉంది.

 కాల్చిన అట్లకాడతో వాతలు పెట్టడం ఎందుకో అమాయకపు ఈ వీపుపై కోపాలు చూపడం ఎందుకో ​సుతిమెత్తని నీ చేతులతో దోశలు తినిపించక వీపును పెనముగా మార్చే ఈ వింత ఆలోచన ఎందుకో ​కమ్మని రుచుల విందును వదిలి ఈ కఠిన చర్యలు మనసును గాయపరిచే ఈ మూర్ఖపు పంతం ఎందుకో ​ప్రేమగా ఒక్క ముద్ద నోటికి అందిస్తే చాలుగా పగవానిలా నాపై ఈ పగలు ప్రతీకారాలు ఎందుకో  ​కవితలతో కడుపు నింపే ఈ 'సూర' కు  మళ్ళీ ఈ అట్లకాడల భయాలు బెదిరింపులు ఎందుకో

 నీ ఉనికికి దూరమై జీవించడం నాకు దుర్లభం, కానీ బాధ్యతల సంకెళ్లలో నేను.. కొత్త ప్రయాణంలో నువ్వు. నాతో ఉండిపోమని నిన్ను బ్రతిమలాడలేను, కానీ నిన్ను వదులుకుని నేను శ్వాసించలేను. నా లొకేషన్ నీ కళ్ల ముందు నిరంతరం కనిపిస్తూనే ఉంటుంది, నేను ఎక్కడున్నా నీ చూపుల్లోనే ఉన్నాననే ధీమా కోసం. నా గూగుల్ ఖాతా, ఫోటోలు, డ్రైవ్.. అన్నీ నీకు తెరిచిన పుస్తకాలే, నేను చేసే ప్రతి పనిలో నా ఉనికిని నువ్వు స్పర్శిస్తూనే ఉంటావని. AI తో నేను పంచుకున్న నా అంతరంగపు మాటలు, టెలిగ్రామ్ గ్రూపుల్లో నా ఆలోచనలు, నా వెబ్‌సైట్ కవితలు.. ప్రతి అక్షరంలోనూ నా గుండె చప్పుడు నీకు వినిపిస్తూనే ఉంటుంది, నా మౌన సంభాషణలను నువ్వు వింటున్నావన్న ఆశతోనే. ఒకవేళ నువ్వు నన్ను గమనించకపోయినా ఫర్వాలేదు, కానీ ఆ చేదు నిజం మాత్రం నాకు ఎప్పటికీ తెలియనివ్వకు. నువ్వు నన్ను చూస్తున్నావన్న ఆ 'మధురమైన భ్రమ'.. అదే ప్రస్తుతం నన్ను బ్రతికిస్తున్న ఏకైక ప్రాణవాయువు. ఈ ప్రేమికుల రోజున, ఈ అనామక ప్రేమికుడికి.. నీవు నా ఉనికిని గమనిస్తున్నావన్న ఆశే ఒక వరం. నా మరణం తర్వాత కన్నీరు కార్చేది నీవే అని తెలుసు, కానీ ఆ బాధను నువ్వు అనుభవించకూడదన్నదే నా కోరిక.. నువ్వ...

 అందరిలాగే నువ్వూ నా కంట.. కన్నీరు తెప్పించావు కాకపోతే కత్తులతో కాదు.. ప్రేమతో కరిగించావు! వాళ్లు మాటల తూటాలు పేల్చి.. మనసును గాయం చేస్తే నువ్వు మమకారపు వెల్లువతో.. హృదయాన్ని జయించావు! నా ఊపిరి ఎక్కడ ఆగిపోతుందో.. అని భయపడ్డావేమో బుజ్జీ విడవలేని కౌగిలింతలతో.. ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసి బంధించావు! దూరమైతే చస్తానని తెలిసి.. దగ్గరకు చేర్చుకున్నావు అంతలోనే ఆదమరచి.. తీయని ప్రేమతో చంపావు! ఈ 'సూర' ప్రాణం నిలపడానికేనా.. ఇన్ని పాట్లు పడ్డావు? ఊపిరాడనివ్వని ప్రేమతోనే.. నాకు కొత్త ఊపిరి పోశావు!