విరిసిన ప్రతి పూవులోన విరిబూసే నీ రూపమే
కురిసిన ప్రతి క్షణమున నాలో మెరిసే నీ తలపే
లోకపు సిరిసంపదల కన్నా మధురం నీ బంధమే
శూన్యపు నా ఈ ఏకాంతాన తోడుండే నీ తలపే
విద్వేషపు వాదనల కన్నా మిన్న నీ మౌనమే
గాయపడిన నా హృదయానికి స్వస్థతనిచ్చే నీ తలపే
కాలం కరిగిపోయినా, కదిలే నీడలు మారినా
మారని నా మది లోగిలిలో మిగిలేటి నీ తలపే
శ్వాస శ్వాసలో నిన్నే దాచుకున్నాడు ఈ 'సూర'
తన సర్వస్వం, తన అంతర్యం కేవలం నీ తలపే